“He could not just wear a watch. It had to be a Rolex.” — Ian Fleming
1953-dən günümüzə qədər
Elə əşyalar var ki, onların taleyi yaradanların gözlədiyindən daha uğurlu olur. Rolex Submariner məhz belə əşyalardan biridir.
1953-cü ildə təqdim olunanda onun çox sadə bir vəzifəsi var idi: suyun altında işləmək. Dalğıclar üçün etibarlı, oxunaqlı və dözümlü bir saat lazım idi. O zaman onun gələcəkdə dünyanın ən tanınan saatlarından birinə çevriləcəyi, əlbəttə, məlum deyildi. Əslində, Submariner-in cazibəsi ilk gündən dəbdə deyildi. Funksiyada idi.
Oyster korpusu, fırlanan bezel, iri və aydın indekslər — hər detalın öz funksiyası var idi. Bu saat ilkin olaraq gözəl görünmək üçün deyil, düzgün işləmək üçün yaradılmışdı. Maraqlıdır ki, illər keçdikcə məhz bu funksionallıq onun estetikasına çevrildi.
DƏNİZDƏN ŞƏHƏRƏ
Submariner-in hekayəsinin ən maraqlı tərəfi onun harada başladığı deyil, haraya gəlib çıxdığıdır. Dalğıclar üçün hazırlanmış saat tədricən dənizdən uzaqlaşdı. Kostyum manjetlərinin altında göründü, avtomobil sükanı arxasında biləklərə keçdi, kolleksiyaçıların qutularına daxil oldu.
Sonra isə kino gəldi. Ceyms Bond. Şon Konnerinin biləyində Submariner artıq sadəcə bir alət deyildi. O, onun obrazına çox uyğun gəlirdi: nümayişkaranə olmayan, amma özünə əmin. Praktik, lakin zövqsüz deyil. Bond bu saatı məşhurlaşdırdı. Amma onu ikonaya çevirən yalnız kino olmadı.
DƏYİŞMƏYƏN SİLUET
Yetmiş ildən çox müddət ərzində çox şey dəyişdi. Mexanizmlər daha dəqiq oldu. Materiallar inkişaf etdi. Bezel keramik materialla yeniləndi. Korpus və qolbaq müasir texnologiyalarla təkmilləşdirildi. Submariner isə özəlliyini itirmədi.
Köhnə 5513 ilə bugünkü Submariner-i yan-yana qoyduqda bunu dərhal görmək mümkündür. Onları ayıran onilliklərdir, amma birləşdirən xətt hələ də aydındır. Bu, saat sənayesində çox az modelə nəsib olan bir davamlılıqdır. Çünki yaxşı dizayn hər dəfə yenidən yaradılmağa ehtiyac duymur.
LÜKSÜN SAKİT TƏRƏFİ
Submariner-in başqa bir xüsusiyyəti də budur: o, lüksünü nümayiş etdirməyə çalışmır. Parlaq daşlar yoxdur. Dekorativ motivlər yoxdur. Artıq heç nə yoxdur. Sadəcə siferblat, bezel, metal və o tanış siluet.
Bəlkə də buna görə Submariner kostyumla da, cins və polo ilə də eyni dərəcədə təbii görünür. O, geyimin önünə keçmir. Sadəcə onun bir hissəsinə çevrilir. Və bu, təsadüfi deyil. Submariner əvvəlcədən “mən lüksəm” demək üçün yaradılmamışdı. O, “mən öz işimi görürəm” demək üçün yaradılmışdı.
İKONA OLMAQ
Bu gün Rolex Submariner-ə artıq yalnız dalğıc saatı kimi baxmaq çətindir. O, bir dizaynın zamanın dəyişməsinə necə müqavimət göstərə biləcəyinin nümunəsidir.
1953-cü ildə dənizin dərinliyinə uyğunlaşdırılmışdı. Bu gün isə dünyanın ən böyük şəhərlərində, ən müxtəlif həyat tərzlərinin içində yaşayır. Bəlkə də Submariner-in əsl uğuru elə budur.
AUTOGRAPH NOTE
Bəzi saatlar zamanı göstərir. Bəziləri isə zamanın özündə iz qoyur.
Redaktordan: Submariner yalnız texniki göstəricilər toplusu deyil. Onun əsl hekayəsi rəqəmlərin arxasında başlayır — dənizin dərinliyində, şəhərin ritmində və zamanın sınağında.
